ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗ

ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗ    Χρήστος Βουτσάς

Η αιμοσφαιρίνη αποτελεί πρωτεϊνική (λευκωματούχο) ένωση του αίματος. Σχηματίζεται από δύο ζεύγη διαφορετικών πρωτεϊνικών αλυσίδων και τέσσερις προσθετικές ομάδες, οι οποίες ονομάζονται αίμη. Καθοριστικό ρόλο παίζει η παρουσία σιδήρου σε αυτές τις προσθετικές ομάδες, ο οποίος έχει υψηλότατη τάση σύνδεσης με το οξυγόνο και χαμηλότερη με το διοξείδιο του άνθρακα. Σύμφωνα με αυτό, γίνεται σύνδεση του οξυγόνου με την αιμοσφαιρίνη στους πνεύμονες, όπου εμφανίζεται και μεγάλη συγκέντρωση οξυγόνου, οπότε και δημιουργείται η οξυαιμοσφαιρίνη. Έτσι, είναι δυνατή η μεταφορά οξυγόνου στα τριχοειδή αγγεία, εκμεταλλευόμενη την ιδιότητα της οξυαιμοσφαιρίνης του να αποβάλλει εύκολα οξυγόνο. Το αίμα που έχει κορεστεί από οξυγόνο και έχει μεγάλη ποσότητα οξυαιμοσφαιρίνης λέγεται αρτηριακό αίμα. Αυτό καθώς φτάνει στα λεπτά τριχοειδή αγγεία διασπάται σε αιμοσφαιρίνη και οξυγόνο και έτσι γίνεται η μεταφορά του οξυγόνου στους ιστούς. Αντίστροφα, η απόθεση του διοξειδίου του άνθρακα στις πνευμονικές κυψελίδες γίνεται μέσω της απόθεσης του διοξειδίου του άνθρακα που αποβάλλεται από αυτούς ^[2], στην αιμοσφαιρίνη. Η αιμοσφαιρίνη αυτή ονομάζεται ανθρακοαιμοσφαιρίνη και το αίμα που την περιέχει έχει πιο σκοτεινό χρώμα από το αρτηριακό και ονομάζεται φλεβικό. Η ανθρακοαιμοσφαιρίνη διασπάται στους πνεύμονες και αποβάλλεται το διοξείδιο του άνθρακα. Σύμφωνα με την περιγραφή αυτού του κύκλου φαίνεται ότι η λειτουργία της αιμοσφαιρίνης αφορά στη μεταφορά οξυγόνου στους ιστούς και την απαγωγή του διοξειδίου του άνθρακα από αυτούς καθώς και ότι η αιμοσφαιρίνη υπάρχει μόνο στα ερυθρά αιμοσφαίρια και είναι αυτή ουσιαστικά που δίνει στο αίμα το χαρακτηριστικό του χρώμα, για τον άνθρωπο, τα σπονδυλωτά και κάποια ασπόνδυλα ζώα.

Η ποσότητά της στο αίμα μετριέται σε γραμμάρια (g) αιμοσφαιρίνης ανά 100 κυβικά εκατοστά (cc) αίματος. Ο ενήλικος έχει συνήθως μέσο όρο αιμοσφαιρίνης 14 g/100 cc. Ένας πρακτικός τρόπος για να υπολογίζεται ο αιματοκρίτης από την τιμή της αιμοσφαιρίνης είναι μέσω πολλαπλασιασμού της τιμής αυτής επί 3. Το γινόμενο είναι συνήθως λίγο μικρότερο από την πραγματική τιμή του αιματοκρίτη. Η ποσότητα της αιμοσφαιρίνης στο αίμα αποτελεί σημαντική διαγνωστική μέθοδο για την ιατρική καθώς μπορεί να δώσει ενδείξεις για ένα ευρύ φάσμα παθήσεων.

Ασκήσεις στους υδρογονάνθρακες

Ασκήσεις στους υδρογονάνθρακες

 

Α-1 I. Να συμπληρωθούν με υδρογόνα οι παρακάτω ανθρακικές αλυσίδες :

α.  C – C – C –C-C    β. C – C = C – C       γ. C – C – C ΞC-C  

δ.

 

II. Ποιες από τις παραπάνω ενώσεις ανήκουν στα αλκάνια , αλκένια , αλκίνια ;

Να γράψετε το μοριακό τύπο (ΜΤ) π.χ. C₂H₆ για τις παραπάνω ενώσεις.

 

ΙΙΙ. Να σχηματίσετε υδρογονάνθρακες με :

α. πέντε άτομα C  στην ευθεία

β. δύο άτομα C στην ευθεία και ένα διπλό δεσμό

γ. τέσσερα C στην ευθεία και 1 τριπλό δεσμό

δ. τέσσερα C στην ευθεία και ένα άτομο C στη διακλάδωση (όχι στα άκρα)

Ποιοι είναι οι ΜΤ για τις παραπάνω ενώσεις ;

 

Α-2 Να γίνει η αντιστοίχηση στον παρακάτω πίνακα :

 

ΜΤ υδρογονάνθρακα	Τύπος υδ/κα	Περιγραφή
1.                   C2H4		α.  αλκάνιο
2.                   C7H16	Ι.    CvH2v+2
3.                   C3H4		β. αλκένιο
4.                   C5H8	ΙΙ.   CvH2v
5.                   C4H8		γ. αλκίνιο
6.                   C20H42	ΙΙΙ.  CvH2v-2

 

Α-3 Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές και ποιες λανθασμένες ;

1. Όλες οι ενώσεις του C είναι οργανικές ενώσεις.

2. Παλαιότερα οι επιστήμονες πίστευαν ότι οι οργανικές ενώσεις υπάρχουν μόνο στη φύση και ο άνθρωπος δεν μπόρεσε να τις παρασκευάσει στο εργαστήριο(vis vitalis).

3. Η ένωση με ΜΤ C₅H₁₀O είναι υδρογονάνθρακας.

4. Η ένωση με ΜΤ C₄H₁₀ έχει ένα διπλό δεσμό δηλ είναι αλκένιο.

5. Η ένωση CH₃- CΞCH  ανήκει στα αλκίνια.

6. Κάθε υδρογονάνθρακας που έχει ένα διπλό δεσμό χαρακτηρίζεται ως αλκένιο.

7.  Οι άνθρακες που δημιουργούν ανθρακικές αλυσίδες μπορεί να έχουν και διαφορετικό αριθμό ατόμων υδρογόνου.

Energy efficiency -- The World in 2030

this is chemistry .....

Απλή αντικατάσταση συνέχεια με πείραμα …

Σε ένα δοκιμαστικό σωλήνα προσθέτουμε μια ποσότητα ένυδρο CuSO₄ 5H₂O και προσθέτουμε νερό με ανάδευση. Σχηματίζεται ένα γαλάζιο δ/μα CuSO₄ το οποίο περιέχει ιόντα Cu²⁺ και ιόντα SO₄^2-.

CuSO_4(aq) → Cu²⁺_(aq)  + SO₄^2- _(aq)

Το γαλάζιο χρώμα οφείλεται στο ιόν του Cu²⁺_(aq).

Στο διάλυμα αυτό τοποθετούμε ένα καρφί το οποίο έχει μεγάλη ποσότητα Fe⁰_(s).

Η αντίδραση που πραγματοποιείται :

 

Fe⁰_(s)   +  Cu²⁺_(aq)   → Fe²⁺_(aq)   +  Cu⁰_(s)

 

Ο Fe⁰ μετατρέπεται σε Fe²⁺ και διαλύεται δηλ αποτελεί ένα από τα συστατικά του δ/τος αντίθετα στην επιφάνεια του καρφιού επικάθεται ο Cu⁰

( Cu²⁺ →Cu⁰). Έτσι η επιφάνεια του καρφιού σκεπάζεται από κόκκινη επίστρωση μεταλλικού Cu. Το δ/μα γίνεται πρασινωπό γιατί στο δ/μα επικρατούν ιόντα Fe²⁺ .    

“πράσινο βιτριόλι ”                   “ρωμαϊκό βιτριόλι”

Μέταλλα – Απλή αντικατάσταση – Αλχημεία

“Ορισμένα μέταλλα αντιδρούν με τα οξέα και απελευθερώνουν αέριο υδρογόνο Η2”

Τα μέταλλα δίνουν αντιδράσεις απλή αντικατάστασης δηλ. τα δραστικά μέταλλα μπορούν και αντικαθιστούν μέταλλα που είναι λιγότερο δραστικά και βρίσκονται μέσα σε μία ένωση :

Μ + Μ΄Α → ΜΑ + Μ΄

Για να γίνει η αντίδραση θα πρέπει το Μ να είναι δραστικότερο του Μ΄. Η σειρά δραστικότητας των μετάλλων είναι :

Li , K , Cα, Nα, Mg , Al , Zn, Fe , H , Cu , Ag , Pt , Au

Κάθε στοιχείο της σειρά μπορεί και αντικαθιστά όλα που βρίσκονται μετά από αυτό. Πχ το Li αντικαθιστά όλα τα στοιχεία ενώ το Al μπορεί και αντικαθιστά το Zn, Fe , H , Cu , ……όμως δεν μπορεί να αντικαταστήσει το Mg το Να κτλ.

παραδείγματα :

Για να συμπληρώσουμε μια αντίδραση απλή αντικατάστασης:

1^ο  Ελέγχουμε πρώτα αν γίνεται. Αν το μέταλλο είναι Μ είναι δραστικότερο από αυτό το μέταλλο Μ΄ που βρίσκεται μέσα στην ένωση.

2^ο  Βρίσκουμε τα προϊόντα .

3^ο Εξισορροπούμε τα φορτία και τα στοιχεία στο 1^ο και στο 2^ο μέλος.

Π-1   Zn_(s)  + HCℓ_(aq)→ ………………

Ζn_(s) + H⁺_(aq)  → Zn²⁺_(aq)    + H_2(g)   μετά   Ζn_(s) + 2H⁺_(aq)  → Zn²⁺_(aq)    + H_2(g)    ιοντική μορφή.

Μοριακή μορφή : Zn_(s)  + 2HCℓ_(aq)→ Zn⁺²Cℓ^-_2(aq) + H_2(g)     

Π-2   Al_(s)  + FeCℓ_2(aq)   →  ………………

Aℓ_(s) + Fe²⁺_(aq)  → Aℓ³⁺_(aq)    + Fe_(s)    

μετά  2Aℓ_(s) + 3Fe²⁺_(aq)  → 2Aℓ³⁺_(aq)   + 3Fe_(s)  ιοντική μορφή.

Μοριακή μορφή : 2Aℓ_(s) + 3FeCℓ_2(aq)  → 2Aℓ³⁺Cℓ₃^- _(aq)   + 3Fe_(s) 

Π-3  Ca_(s)  + KCℓ_(aq)   →  δεν γίνεται

Αλχημεία

Η Αλχημεία συνδυάζει την φιλοσοφική θεώρηση και  συγκεκριμένη πρακτική μέθοδο με στόχο την κατάκτηση της απόλυτης Σοφίας και την Αθανασίας.Οι Αλχημιστές αποσκοπούσαν σε προσωπική βελτίωση και δημιουργία διάφορων υλικών με ασυνήθιστες ιδιότητες. Η πρακτική μέθοδος των αλχημιστών εξελίχθηκε στη βάση της σύγχρονης χημείας, καθώς δημιούργησαν τεχνικές ανάλυσης, ταυτοποίησης και διαχωρισμού ουσιών. Επίσης, πολλά υάλινα σκεύη που χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα στα χημικά εργαστήρια ήταν δημιουργήματα των αλχημιστών.

Ασκήσεις :

1. Ποιες από τις παρακάτω αντιδράσεις δεν πραγματοποιούνται :

α. Fe + H⁺ →                            β. Cu + K⁺ →

γ. Ca + Αℓ³⁺ →                         δ. Li + Ag⁺→

ε. Mg + H⁺ →                           στ. Fe + Ca²⁺→

2. Να γίνουν οι αντιδράσεις με τη μοριακή και την ιοντική τους μορφή:

α. Fe + HBr →                                       β. Cu + HI →

γ. K + CaBr₂ →                                      δ. Na + AgNO₃ →

ε. Al + H₂S →                                        στ. Fe + CuI₂ →

ζ. Mg + HCℓ →                                      η. Cu + AgNO₃ →

θ. Fe + Aℓ(NO₃)₃ →                              ι. Cα + ΗCℓ →

κ. Fe + CuSO₄ →                                   λ. Nα + FeSO₄ →

3. Για ποιους λόγους παράγονται τα κράματα; Δώστε 3 παραδείγματα με κράματα , ποια είναι τα συστατικά τους και ποια η χρήση τους ;

4. Ποιες περιόδους στις οποίες εμφανίστηκε η αλχημεία ; Ποιος ο σκοπός των αλχημιστών;  Ποια η γνώμη σας ήταν μάγοι ή επιστήμονες οι αλχημιστές ;

Πηγές:
http://el.wikipedia.org/wiki/
http://en.wikipedia.org

Μέταλλα

Τα περισσότερα στοιχεία του ΠΠ είναι μέταλλα !!!!!

Καθένας μας θα μπορούσε να αντλήσει εμπειρίες από την καθημερινή ζωή αλλά και από την τέχνη για να παραθέσει ορισμένες από τις κοινές ιδιότητες των μετάλλων…

Gustav Klimt, The Kiss 1907-08 Gold (Au)

Κοινές ιδιότητες των μετάλλων :

1. Έχουν μεγάλες πυκνότητες.
2. Έχουν υψηλά σημεία τήξης.
3. Έχουν υψηλά σημεία βρασμού .
4. Είναι καλοί αγωγοί της θερμότητας και του ηλεκτρικού ρεύματος.
5. Είναι ελατά και όλκιμα (κόβονται σε φύλα και σύρματα).
Στις παραπάνω ιδιότητες υπάρχουν και εξαιρέσεις. (δες αλκάλια τα οποία έχουν χαμηλές πυκνότητες…)


Vincent Van Gogh :Το κόκκινο αμπέλι ( Νοέμβριος 1888 ) Μουσείο Πούσκιν, Μόσχα

Περιοδικός πίνακας των χημικών στοιχείων ....

Περιοδικός Πίνακας των στοιχείων και πληροφορίες για τα στοιχεία:
http://www.ptable.com/

Κόκκινο λάχανο

Αντιδράσεις εξουδετέρωσης

Να γίνουν οι παρακάτω αντιδράσεις εξουδετέρωσης  με ιοντική μορφή:

1) ΚΟΗ +ΗCℓ →

2) H₂SO₄ + NαΟΗ →

3) Ca(OH)₂ + HNO₃ →

4) HBr + Mg(OH)₂ →

5) Aℓ(OH)₃ + HCℓ →

6) KOH + H₂CO₃ →

7) Mg(OH)₂ + H₂SO₄ →